İngilizce cümle sırası
İngilizce cümlenin temel sırası özne + fiil + nesnedir: I (özne) read (fiil) books (nesne). Türkçede fiil sonda olduğu için bu sıra başta alışılmadık gelir.
Soru cümlelerinde yardımcı fiil öznenin önüne geçer: Are you ready? Do you like tea? Wh- sorularında soru kelimesi en başa gelir: Where do you live? Sıra bozulduğunda cümle anlaşılsa bile hatalı olur.
If clause (koşul cümleleri)
Koşul cümleleri dört temel tipte öğretilir; her tipin anlattığı durum ve kullandığı zaman farklıdır.
| Tip | Ne anlatır | Yapı | Örnek |
|---|---|---|---|
| Type 0 | Genel doğrular | if + present, present | If you heat ice, it melts. |
| Type 1 | Gerçek, olası koşul | if + present, will | If it rains, I will stay home. |
| Type 2 | Şimdiki gerçek dışı durum | if + past, would | If I had money, I would travel. |
| Type 3 | Geçmişte olmamış durum | if + past perfect, would have + V3 | If I had known, I would have come. |
B2'de bu tipleri karıştıran mixed conditionals, C1 ve C2'de ise had I known ve were it not for gibi devrik koşullar öğrenilir.
Relative clauses ve reported speech
Relative clauses (sıfat cümlecikleri) bir ismi who, which, that, whose ya da where ile açıklar: The man who lives next door is a doctor. Virgüllü (non-defining) ilgi cümlecikleri ek bilgi verir ve that ile kurulamaz.
Reported speech (dolaylı anlatım) birinin sözünü aktarır; zamanlar genellikle bir adım geriye kayar: 'I am tired' → She said she was tired.






















